شعرانتظار
درباره سایت
آخرین مطالب
- چنان موشک زند ایران که شیطان چهره بگشاید
- مخور غم، دل، که یار از چهره بگشاید نقاب الان
- گون به گون آرتیبدی گناهیم گنه
- نزدِ اغیار که دیدم به تو حیران ماندم
- چوخ عجایب لر آچیبدی باغ رضوان گورمیشم
- ساقیا مئی وِئر، کی مِئی دیر سیندیرار پرهیزیمی،
- بس کی دامِ عشقِ دلبرده کونول یاندیرمیشام
- در وجودم حُقّه ای دارم نهان
- قفس گر تنگ گردد، جانِ بیدار است آزادم
- دئدیم ای گول اورگیم ایچره نهال ایله میسن
امکانات وب
الا یا 1 برون ازجرگه ی دلها
شتابان ده می باقی فرو افتاده محملها
ازآن می ده که جانم را زتن بالا برد آنی
بشویاند درونم را ازاین زنگار باطلها
فجور و فسق و زشتی را براند از دلم بیرون
فلاح وخوب و زیبا را کند در عمر حاصلها
بپوشاند عیوبم را بپوساند گناهم را
رها سازد درونم را زخوی خبث کاهلها
به گوش من بخواند دم به دم غافل مشو از دل
به نفس من قبولاند روی منزل به منزلها
به وجد آرد نهانم را زعمرم پرده بردارد
وجودم را به پرواز آورد بربام باطنها
به شکر آرد زبانم را مداوم بر کشم هو هو
به راه مستقیم آرد ازاین بیراهه سابلها
برچسبها: غزلیات فرامرز
+ نوشته شده در چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۲ساعت 10:49  توسط فرامرز عبداله پور
|
برچسب:
نویسنده: پارسا میرزایی