گون به گون آرتیبدی گناهیم گنه
وای منه ای وای منه ای وای منه
وای! قیامت گونی اعضام هامی
جرمیمی بیر بیر اِئده جک سای منه
وای! بو دنیاده کِئچن گونلریم
آخرتی ایله یجک زای منه
هانسی اوزیله سنه اوز دوندریم؟
غرق گناهم داها یوخ نای منه
گور نه گناهین یوکی بوکمیش بِئلیم
عفو گناهیم ایله وِئر های منه
بارخدایا اگر عفو ایتمسون
آتشِ دوزخ اولاجاق پای منه
وای او گون کی توکوله پرده لر
بدعملی فعلیم اِئده تای منه
هرنه اولام قووما قاپوندا منی
فضلیله احسانیله وِئر رأی منه
دارو نداریمدی ولای علی
نامِ علیدیر ایله لای لای منه
بار الها گناهیم عفو ایله
اولمیا تا نارِ سقر جای منه
(۲۴۳/۱۴۰۴/۰۶/۰۹)
برچسب:
نویسنده: پارسا میرزایی