چوخ عجایب لر آچیبدی باغ رضوان گورمیشم

چوخ عجایب لر آچیبدی باغ رضوان گورمیشم
فندق ایچره موج ایدن دریایِ عُمّان گورمیشم

بیر کاسا گوردیم ئوزی قویلی نظر ایتدیم اونا
یِئددی دریا مختلف آلتیندا جوشان گورمیشم

گرچه مردم گوندوزی ایششیق گورر آخشامی تار
من قرانلوق آخشامی گوندوزده رخشان گورمیشم

مین جه قوش گوردیم سالیب بیر غنچه اوستونده یووا
باغلیییب زُربه اوچیر یوخ جسمی وار جان گورمیشم

بولبولی اژدرله گوردیم اگله شیب بیر حُقّه ده
قورد قویون بیر یئرده دورموشدور چوبان لان گورمیشم

اوچ یوز آلتمیش آلتی اولسا گر درختِ ارغوان
شاخه شاخه داملاییب بیر قطره باران گورمیشم

دوردجه یوز چاکر او قیرخ دورد نوکریله انتظار
تختِ سلطاندان آلارلار هامّی فرمان گورمیشم

قاف، داغین گورمیشم بیر ارزن ایچره گیزله نیب
اِئو صاحابین اِئوله اِئوده مثلِ مهمان گورمیشم
(۲۴۵/۱۴۰۵/۰۴/۲۱)
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
۱. فندقی دیدم که در وی، بحرِ عمان موج‌زن،
در میانِ ذره‌ای، صد کوه و طوفان دیده ام

۲. هفت دریا زیرِ این ظرفِ سفالین در خروش،
موجِ توفنده میانِ ظرفِ ارزان دیده ام

۳.روز را روشن ببینند خلق شب را تیره تار
من شبِ تاریک را در روز، رخشان دیده‌ام

۴.آشیان بر غنچه دیدم صد هزاران مرغ را
در هوا بگشاده پر بی جسم و با جان دیده ام

۵. بلبلی را با نهنگ و گرگ را با میشِ مست،
در حریمِ امنِ یک‌جا، بی‌هراسان دیده ام

۶. از سه‌صد و شصت و شش شاخِ درختِ ارغوان،
قطره‌بارانی که شد دریایِ عرفان، دیده ام

۷. چهارصد چاکر به همراهِ چهل و چارش غلام،
صف‌کشیده در رکابِ تختِ سلطان دیده ام

۸. کوهِ قاف و قله‌هایِ سرکشِ در آسمان،
در دلِ ناچیزِ یک ارزن، چه پنهان دیده ام

۹. خانه، خالی نیست از دیّار اما الغرض،
صاحبِ خانه، به خانه، همچو مهمان دیده ام

۱۰. این معما را که نادان درنمی‌یابد ز رمز،
در بیانِ اهلِ دل، چون نورِ تابان دیده ام