چنان موشک زند ایران که شیطان چهره بگشاید
به دادِ بچّه ی منفورِ نامآغازِ خود آید
به ظنِّ خویش با مکرش جهان را میکند تسخیر
نمیداند که کارِ شرِّ او هم شرّ میزاید
هوای نفس را الگویِ خود کرده و در فکر است
که مالِ غزّه و سوریّه و لبنان به رُباید
به افکارِ عمومی همچو شیطان شبهه اندازد
زند آتش جهان را دامنی تا گیر او آید
الا ای اهلِ عالم چهره ی شیطان ملعون بین
که خواهد با اراجیفش جهان مسموم بنماید
کلاهک چند هزاران دارد و او را مُباح هستش
غنی سازی برای غیر را هرگز نمی خواهد
شده شورای امنیّت به باطن جیره خوارِ او
که هرچه میدهد دستور آن را گوید او باید
ولی شکر خدا از پرده بیرون گشت رُخسارش
مسلّم گشت که فعل و فکر او یکسر فساد آرَد
که هرچه جنگ در عالم به مظلومی شود تحمیل
همه از ابرِ افکار پلید و پستِ او بارد
(۲۴۱/۱۴۰۴/۰۴/۰۴)
برچسب:
نویسنده: پارسا میرزایی